มาอัพบล็อคเนื่องในวันเกิดตัวเอง
ปีนี้อายุ25เลยไปทำบุญกะพี่สาวแต่เช้า
แถมยังต้องสวดมนต์ไรก็ไม่รุปาไปเป็นชั่วโมงกว่า
เนื่องจากเบญจเพศมักซวยกัน ต้องสวดกันไว้ก่อนๆ55
ตอนสวดบทกรวดน้ำมีเรื่องนิหน่อย ตรงที่เรากรวดน้ำหมดก่อนที่สวดจบ
แล้วพี่ก็อารมณ์เสียบ่นนู่นนี้ๆเดียวบุญไม่ถึงยาย ไอ้เราก็พูดกลับไป วันเกิดกุนะอย่าอารมณ์เสียดิ
กะเรื่องแค่นี้นิดเดียว เอาใหม่อีกรอบก็ได้ แบบนี้เห็นแล้วเซ็งเหมือนกัน
คือช่วงนี้เจอคนอารมณ์เสียใส่เรื่องไม่เป็นเรื่อง
แบบไอ้เรื่องซีเรียสนี้จะไม่ว่าอะไรเลย
แต่นี้ดันโดนอารมณ์เสียตะคอกใส่เรื่องที่ไม่น่าซีเรียสอะ
แบบเห็นแล้วเกลียดโครดอะหมุ่นี้ เจอมา5-6วันติดแหละ
แค่ในชีวิตจริงนี้ก็โดนมาเยอะพอแหละทำไมตูต้องมาโดนอารมณ์เสียใส่เรื่องไม่ซีเรียสด้วยฟะแม่ง แสรด
บ่นให้พี่สาวฟังจนซีดกลับไปแล้วก็ดีกันทั้งวัน ก็นานๆอยู่กะพี่นิน่าอย่ารมณ์เสียเลยขอร้อง
ความจริงอายุ25ปีนี้คิดมีแต่เรื่องคิดหนักมากบลาๆๆๆ
เป็นวันที่ต้องมาสำนึกหลายๆเรื่องว่าทำไรผิดไปมั่ง
แต่หลายเรื่องเกินพาเครียด
ขอแก้เครียดด้วการเล่าถ่ายที่โบสถ์ให้แทนก็แล้วกัน
ที่อยากเขียนเรื่องนี้เพราะคิดว่าการไปรอบนี้
เป็นแบบอะไรสักครั้งในชีวิตจริงๆที่อาจได้ทำแบบนี้
เลยอยากเขียนเอามาเก็บไว้เป้นความทรงจำดีๆว่าวันนี้สนุกแค่ไหน
ปล.ถ้าเกิดมีไรไม่ดีไม่งามไม่สมควรเรื่องรูปที่ถ่ายเพราะไปถ่ายที่โบสถ์ต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยคับ
ดังนั้นเอ็นทรี่นี้ไม่ขอแปะรูปล่ะเพื่อความปลอดภัย เดียวมีคนมาว่าเอา ยังไม่อยากโดนด่าเรื่องศีลธรรมอันดี เง้อ
เรื่องมีอยุ่ว่าพี่หนุ่มตากล้องทริปที่รุจักเค้าจะหาคนถ่ายวีดีโองานแต่งงาน
ที่โบสถ์คริสต์แถวราชบุรีเลยชวนพี่หมีแก่ไปรับจ๊อบงานที่นู่น+เอาเราเป็นตากล้องมือ3
เลยคุยกันว่าไหนๆก็ไปที่นุ่นแล้วหาคนไปถ่ายเล่นด้วยดีไหม
จำได้ว่าที่นู่นมีโบสถ์คริสต์สวยๆอยุ่ที่อยากลองไปถ่ายสักครั้งดูเหมือนกัน
ไหนๆก็ได้ไปนุ่นทั้งที่ก็อยากถ่ายเล่นเปลี่ยนบรรยากาศอยุ่หรอกนะ
แต่มันติดตรงที่ไปต่างจังหวัดนี้แหละใครจะยอมมาด้วยหว่า
แบบนั่งคิดอยุ่นาน เวลามีที่อยากถ่ายจะหาคนถ่ายเล่นสักคนนี้
ลำบากอยุ่เหมือนกัน ตอนงานดอไม้สวนหลวงร.9 ตอนคริสตมาส
ตอนงานบ้านและสวนตรงเวิร์ดเทรดก็ด้วย กว่าจะหาได้ที่นี้เหงื่อตกอยุ่
มาคราวนี้ก็เลยหนักใจอยุ่เหมือนกันว่าจะชวนใครได้หว่า
ลองคุยกับยาโอไปๆมาๆ ดันชวนได้ซะงั้น ถือว่าคราวนี้โชคดีไป
พอชวนได้ก็ลองหาข้อมูลในเน๊ตดูว่าที่ไปน่าไปที่ไหนดีมั่ง
หาโบสถ์ที่นุ่นที่น่าอยู่ใกล้กันได้2ที่คือวัดเพลงกับโบสถ์บางนกแขวง(อาสนพระแม่บังเกิด)ซึ้งสวยมักๆ
ส่วนที่เราไปถ่ายงานแต่งงานชื่อโบสถ์อันตนนีโอ ซึ้งจากดูรูปในเน็ตที่เห็นแล้ว
โบสถ์2อันแรกเป็นโบสถ์เก่าแก่อายุกว่า100ปีซึ้งสวยมาก แบบที่ไปอีกที่ดูงั้นๆไปเลย
หาที่ไปได้เสร็จนั่งคิดไปถ่ายโบสถ์นี้กลัวเรื่องพอถ่ายแล้วเค้าจะว่าป่าวหว่า
ถ้าคิดแบบคนปกติไม่ใช่คนที่ไปทริปถ่ายรูปแบบที่เห็นๆกัน
ถ้าไปเที่ยวแล้วถ่ายเล่นเป็นที่ระลึกไว้สักครั้งว่าเคยมาเที่ยว
ถ้าคิดแบบนี้ก็ไม่น่าเกลียดไร ทำตัวเป็นคนปกติ1วัน
ก็เลยตัดสินใจไปลองดูเป็นไงค่อยว่ากันแค่ทำตัวดีๆไม่เกรียนไรเป็นพอแหละ
พอถึงวันอาทิตย์ก็ออกเดินทางไปยังที่หมายกัน
ตั้งเป้าหมายไว้ที่วัดเพลงก่อนเพราะตามที่ดูเค้าเขียนไว้ว่าห่างจากตัวอำเภอ3กิโลน่าจะหาได้ไม่ยาก
ไปรับยาโอออกมาตอน10โมงใช่เวลาอยุ่2ชั่วโมงกว่าจะหาเจอนี้ก็นานอยุ่เหมือนกัน
แบบต้องถามทางไปเรื่อยๆเพราะก็ไม่แน่ใจว่าที่ไปถูกหรือป่าวแต่ค่อยๆไปในที่สุดก็ถึง
มองออกมาจากรถเห็นหลังโบสถ์พอมาหน้าโบสถ์นี้สวยมักๆอะ ตอนจอดรถลงมา
แหงนหน้าดูความสวยข้างนอกของโบสถ์ได้สักพัก เสียงระฆังก็ดังขึ้น ดังก้องไปทั่ว
จนแบบยืนอึ้งในเสียงที่ได้ยินและอึ้งในความสวยของโบสถ์เช่นกัน แบบทั้งเรากับยาโอต่างยืนกันเฉยๆ
จนต้องรอให้เสียงระฆังจบถึงต่างคนต่างกล้าเดิน55 เหมือนโดนเสียงระฆังสะกดไม่กล้าเดินเลย
(แบบคิดภาพโบสถ์สวยๆอยุ่ต่างจังหวัดในวัดแบบไม่มีใครเลยที่ก็เงียบ พอมีเสียงระฆังนี้พากันเกรงใจไม่กล้าเดิน55)
คิดไปคิดมาเหมือนการ์ตุนเลยเนอะพอมาถึงที่เที่ยวแล้วแบบเสียงระฆังก็ดังพอดี แบบสุดๆอะ
ถึงโบสถ์ก็เดิน ดูๆโบสถ์ข้างหน้าเห็นมันปิดอยู่ เข้าไปได้ไหมหว่า เลยถามคนแถวๆนั้นดู
ถ้าจะเข้าไปต้องขออนุญาติบาทหลวงก่อน เราก็ไปขอ(ตอนเค้ากินข้าวกันอีกตรุ)แบบพูดประมาณว่า
พอดีผมางานแต่งงานที่โบสถ์อันตนนี้โอเลยอยากมาแวะชมโบสถ์ที่นี้ดูสักครั้งบลาๆๆๆ อารมณ์ประมาณนี้
ก็เลยได้เข้าไปเยื่ยมชมโบสถ์แบบข้างในสวยมักๆ (ไม่มีรุปแปะเสียดายนิดๆแฮะ)
เดินดูเล่นทั่วๆสักพักแล้วก็ถ่ายยาโอเล่นจนอยุ่ข้างในได้สักพักหนึ่งก็ออกมากัน
แบบไม่กล้าถ่ายอะไรเยอะเหมือนกันเพราะเกรงใจสถานที่ เลยถ่ายมาแต่พองามตามสมควร
(แปะรูปหนึ่งพองาม ไม่ขอแปะรุปในโบสถ์เนอะ แต่อยากบอกว่าสวยสุดๆแหละ)
แล้วก็ไปถ่ายรอบๆโบสถ์กันต่ออีกนิด แต่ก็ไม่กล้าถ่ายไรมากจริงๆ กลัวอาจโดนว่านุ่นนี้ได้
ถ่ายไปคุยไปชิลๆ แบบคนมาเที่ยวๆ ตอนถ่ายแบบอยุ่ดีๆยาโอก็ฮัมเพลงอะไรสักอย่างขึ้น
คุยไปคุยมาเลยรู้ว่าตอนประถมยาโออยุ่โรงเรียนคริสต์
เที่ยงครึ่งรีบออกไปอีกโบสถ์ ทางก็ถามเค้าเรีบยร้อยแล้วว่าไปไง
เพิ่งรู้ว่าจากที่วัดเพลงไปโบสถ์บางนกแขวก(อาสนพระแม่บังเกิด)
ใช่เวลาเดินทางไปนิดเดียว10กว่านาทีก็ถึงแล้ว
แต่พอถึงโบสถ์นี้ต่างกับโบสถ์แรกที่ไปตรงโบสถ์นี้เค้าให้เปิดให้นักท่องเที่ยวเยี่ยมชมแบบดูเหมือนเป็นทางการ
ซึ้งต่างกับโบสถ์แรกที่ไปซึ้งดูเหมือนโบสถ์ปิดมากกว่า โบสถ์นี้ดูเหมือนเค้าเปิดให้มาท่องเที่ยวเยี่ยมชมกัน
โบสถ์นี้แบบมีป้ายทำไว้เลยว่าห้ามขาสั่นเสื้อกล้ามๆ บลาๆ ทุกอย่างที่ดูไม่งามเข้าหรือถ่ายข้างใน(ไม่ได้ถ่ายป้ายนั้นมาอีกแหละลืม)
ข้างในโบสถ์เป็นรุปแบบโครงสร้างคล้ายๆกับโบสถ์แรก แต่โบสถ์นี้เพดานข้างบนหรูมักๆ
แทบตอนเข้าไปก็มีวิทยากรค่อยเล่าประหวัติความเป็นมาของโบสถ์ด้วย(น่าจะเป็นบาทหลวงแต่ชุดเค้าธรรมดาๆ เลยไม่แน่ใจ)
เราก็เนียนนั่งฟังไปคุยไปถ่ายไป ตอนถ่าย เค้ายังบอกถ่ายตรงนี้สิสวยดีเลย55 รุสึกดีต่างกับอันแรกไม่มาคุเท่า55
ตอนอยุ่โบสถ์นี้คุยไปคุยมากับยาโอก็เพิ่งรุว่าตอนประถมที่อยุ่โรงเรียนคริสต์ยาโอเป็นนักร้องเพลงคริสต์จนถึงป.6
แบบเห็นยาโอฮัมเพลงอยุ่ทั้งวันแถมยังไปเปิดหาหนังสือเพลงร้องให้ฟังอีกแบบยาโอเสียงเพราะมาก
รุ้สึกเป็นบุญหูที่ได้ยินยาโอร้องเพลงอะไรแบบนี้ใกล้ๆ ทำให้ยาโอเองก็คิดถึงตอนเป็นเด็กเหมือนกัน
ฟังยาโอร้องเพลงนี้แบบคงอยู่ฟังได้ทั้งวัน55
เห็นยาโอร้องเพลงฮันเพลงลั้ลล้าแบบรุสึกดี
แบบเหมือนเราคิดถูกที่พายาโอมาถ้าชวนคนอื่นมาอาจจะไม่ได้เจออะไรแบบนี้อีกก็ได้
เพราะเคยคิดอยุ่เหมือนกันว่าถ้าชวนคนมาโบสถ์นี้เค้าจะเป็นไงมั่งหว่า55
คนปกติเค้าจะไปเที่ยวกันนี้น่าเป้นพวกที่อื่นใช่มะ นี้มาเที่ยวโบสถ์555
(แปะพองามอีกรูป)
แถมตอนเห็นยาโอลั้ลล้านี้ พูดได้ตามตรงว่าเพิ่งเคยเห็นยาโอสภาพนี้แหละ
เพราะทุกครั้งที่เห็นในงานคอสแบบยาโอนี้รังสีอำมหิตเยอะมาก
แบบคนถ่ายคอสจะไม่ค่อยมีใครกล้าเข้าไปถ่าย
แบบยาโอเป็นคนคอสหนึ่งในลิสต์แบนเราเลยก็ว่าได้ที่ถ้าไม่อยากมีปัญหาก็อย่าถ่าย
เพราะทุกคนที่ถ่ายยาโออาจรุสึกเหมือนๆกันแบบพอไปถ่ายนี้จะเจอเหมือนรังสีมาคุไรสักอย่างทำให้โดนไล่ออกมา55
ยาโอจะมีรังสีกัน+ไล่เกรียนที่มาถ่ายคอสโดยเฉพาะเลยก็ได้มั่ง
เพราะเราไม่รุว่าคนถ่ายคอสเป็นคนอะไรแบบไหน ร้อยพ่อพันแม่
แบบก็เข้าใจแหละว่าคนคอสบ้างส่วนไม่ชอบแบบ
อยุ่ดีๆใครที่ไหนไม่รุจักมาถ่าย ขอถ่ายท่านุ่นนี้ พูดไปแล้วเดียวก็ยาวป่าวๆ
ไว้ค่อยมาเขียนเรื่องอะไรแบบนี้ต่างหากดีกว่า
เอาเป็นว่านี้ถ่ายเฉพาะพวกมีรังสีไม่กัดเราตอนเข้าไปถ่ายก็พอแหละ55
ทำให้เห็นภาพยาโอแบบที่นี้ไม่เคยเห็นมาก่อน
แบบยาโอเป็นคนน่ารักมากกกกก ตอนอยุ่ด้วย
ทำให้เรื่องนี้ได้รับบทเรียนเพิ่มขึ้นว่า
คนบ้างคนก็ไม่ได้เป็นแบบที่เราเห็นเสมอไปจนกว่าเมื่อได้รุจักกับเค้าจริงๆแล้ว
ที่เราเห็นอาจเป็นสิ่งที่เค้าสร้างขึ้นเพื่อไว้ปิดบังตัวตนที่แท้จริงของเค้าก็ได้
ทุกคนยอมมีสิ่งที่เป็นตัวตนของตัวเองทุกคนอยุ่ เพียงแค่เราไม่เคยเห็นก็แค่นั้น
ของเรานี้รู้จักกับยาโอตอนที่เพิ่งรู้ว่ายาโอดู5Dล่ะมั่ง
หรือว่าเพราะมีเฟย์ช่วยพูดด้วยล่ะมั่งไม่งั้นอาจไม่ได้รุจักยาโอแบบนี้ก็ได้
ต่อๆ พอถ่ายดบสถ์นี้เสร็จต้องรีบทำเวลา
เพื่อไปอีกโบสถ์หนึ่งต่อ เพราะนัดไว้บ่ายช่วงบ่าย2-3
ไปถึงอีกโบสถ์ที่จัดงานแต่งงานเค้ายังนั่งตกแต่งดอกไม้กันอยุ่
พี่หมีคุยบีฟงานกะพี่หนุ่ม ส่วนเราถ่ายสเน็ปเลยไม่อะไรมากยิงมาจากด้านนอกเฉยๆ
ตอนถ่ายแน่นอนว่าต้องทิ้งยาโอให้อยุ่คนเดียว
ตอนแรกก็กลัวยาโอนั่งง๋อยอยุ่คนเดียวเหมือนกัน
กะให้ติดสอยห้อยตามอยุ่ข้างๆก็ได้มั่ง
แต่เอาเข้าจริงเราต้องวิ่งถ่ายรอบโบสถ์ทั่วทุกมุม
เนื่องจากเราเป็นสเน็ปช๊อตต้องยิ่งเก็บจากด้านนอก
เพราะมีพี่หนึ่มกับอีกคนค่อยถ่ายอยุ่ใกล้ๆแล้ว
แบบถ่ายตรงนี้ที่นุ่นที่เห็นยาโอยืนง๋อยๆเหงาๆก็ต้องกลับมายืนอยุ่เป็นเพื่อน
เดียวมีคนหาว่าเอามาทิ้งไม่ดูแลอีก55
เออๆ ตอนยาโอยืนทำพิไปด้วยนี้แบบน่ารักมากอะ
เพราะบาทหลวงแก่สาธยายยาวมาก แบบต้องพูดนุ่นนี้กว่าเข้าพิธีกรรม
แล้วมีบ้างช่วงแบบเห็นยาโอเล่นDSยังพอว่า นี้เห็นตอนทำพิธียาโอคงเหงาๆ
ยืนจิ้มๆเก้าอี้ด้านหน้าอยู่55(ถ่ายมาด้วย5555+แต่ไม่ลง555)
แบบตอนเห็นขำอะ แต่ดูน่ารักมากจนเรารุ้สึกผิดต้องเข้าไปยืนเป็นเพื่อนด้วยข้างๆ
อยู่จนใกล้ๆจบพิธีพอดี แล้วก็โปรยดอกไม้บลาๆ จนเสร็จงานเดินทางกลับบ้าน
ตอนขากลับบ้านพอดีแวะที่พระราชวังสนามจันทร์มาๆ
ที่นี้สวยมักมาย ทำให้อยากถ่าย5555
ถ้ามีโอกาสได้มาแถวนี้อีกครั้งจะแวะมาถ่ายที่นี้แน่ๆ แบบน่าถ่ายมากมายๆ
อา จบแค่นี้ละกันไม่รุเขียนไรต่อแหละ
แบบวันนี้เป็นวันๆหนึ่งที่คิดว่าสนุกเลยกะเขียนไว้ๆ
แล้วก็คิดว่าที่แบบนี้เราคงไม่ได้มาถ่ายอีก
แถมคนที่ไปด้วยวันนั้นก็ทำตัวน่ารักซะ
ปล.แต่ช่วงนี้เฟลสุดๆล่ะ เออ เห้อ เป็นเดือนแหละแก้ไม่หายอีก
ไว้หายเฟลค่อยมาอัพอีกที่ล่ะกันเนอะ
edit @ 26 May 2009 01:27:35 by ฿฿- Try -฿฿
edit @ 26 May 2009 21:23:08 by ฿฿- Try -฿฿
KulalaChan