ดูรูปก่อนเดียวบ่นที่หลัง รีบทำ
(ตอนอัพอยู่นี้หน้ามืดมากๆ เจออะไรลงหมด ตอนแรกกะเขียนอะไรเล่นๆอะนะแต่ทำไปทำมาๆทำไมเยอะยังงี้เนี้ย )







































































กลายเป็นถ่ายคนนี้เยอะสุดซะงั้นเพราะแบตจะหมด





กว่าจะลงหมด อ๊าก..เยอะชะมัด ส่วนที่เหลืออีกหน่อยขี้เกียจลง
ส่วนใครที่มาดูแต่คอสก็ข้ามไปได้เลยนะ
งานนี้สมกะชื่อ food street จริงๆเพราะบูธที่มาตั้งข้างๆล้วนแต่เป็น
บูธซูชิฯ บูธข้าวแกงกะหรีฯ บูธชาเขียวแล้วก็อีกสามสีบูธที่ล้วนแต่เป็นบูธที่เกียวกับอาหารญี่ปุ่นทั้งนั้น
ตอนแรกไปกะลงแข่งกินซูชิสักหน่อย แต่ดันหาที่ลงทะเบียนไม่เจอ+เห็นฝนใกล้ตกเลยพยายาม
เดินถ่ายคอสให้ได้มากที่สุดก่อนเพราะกลัวอดถ่ายคอสมากกว่า ถ่ายไปได้สักชั่วโมงฝนก็ตกจนได้แต่
พวกคอสกะโอตาคุความพยายามดีมักๆถ่ายเล่นทั้งๆที่ฝนตก ทำให้เราพลอยคิดไรปัญญาอ่อนเล่นด้วย
เวลาผ่านไปสักพัก ฝนหายตกแดดเริ่มออก แต่แบตตูใกล้หมดเหลืออีกยี่สบนาที กำ รู้งี้น่าขอทีชาจมาด้วย
ส่วนคอนเสิร์ตบนเวทีชอบมากๆ ชอบของลาค์ แล้วก็อื่นๆอีก แต่ที่ชอบที่สุดคือวงที่cloverเป็น พาราไดซ์ โก โก
ไม่ได้ชอบคนหรอกนะ ไม่ชอบแก่ชิบ ชอบเพลงวงนี้มากกว่า โดยเฉพาะเลงFaraway ชอบมักๆ ติดหูจนต้องร้องตาม
พอจะจบงานเห็นใครบ้างคนเป็นบ้า+เพ้อกลับบ้าน
แล้วงานนี้ก็ทำให้รู้ว่าเรานิสัยเสียยังไงบ้าง
อย่างแรกเวลาเจอคนที่รู้จักแต่เราก็ไม่ทักซะงั้น พอถ่ายรูปเสร็จก็หนีไปถ่ายอย่างอื่นต่อ
ตัวอย่างแรก
ถ่ายคอสอยุ่พอมีคนมาจะทัก เราเห็นคอสอยู่ต่อหน้า เราดันถ่ายคอส ทิ้งคนที่ทักให้พูดงงไป
พอจะคุยก็คุยได้ไม่ถึงนาทีเราก็หนีไปถ่ายคอสต่อ นิสัยดีจริงๆเรา
ตัวอย่างสอง
เจอคนคอสที่คิดว่ารู้จักอะนะ แต่เจอครั้งสุดท้ายตอนงานแทม ตอนแรกก็กะว่าจะทักนะแต่ คิดๆดูแล้วเค้าจำเราได้ป่าวหว่า
กลัวทักไปแล้วเอ๋อๆ เลยไม่ทักพอถ่ายเสร็จกะจะหนีไปถ่ายคอสต่อโดนร่มสะกิดอย่างแรง ตกใจนิดๆ อ้าวก็จำได้นิ
แล้วทำไมเราไม่ทักเค้าหว่าเนี้ย พอคุยได้ไม่ถึงนาทีก็หนีไปถ่ายคอสต่ออีก กำ นิสัยนะ
ตัวอย่างสาม
อันนี้เคยถ่ายคนอยุ่สองคนเป็นเพื่อนกันตอนงานโตโยต้า ยังดีเค้ายังทักเรา ยังมีคนจำเราได้ จำเราได้ว่าใส่แว่น
พอคุยไม่ถึงนาทีก็หนีไปถ่ายคอสต่อ แถมลืมถามชื่ออีกต่างหาก เออ นั้นดิ ถามไว้เพื่อเจองานหน้าได้ทักได้ ง่ายๆ
เผาตัวเองแค่นี้แหละ อัพอีกที่วันเกิดเนอะ
ส่วนใครที่มาดูแต่คอสก็ข้ามไปได้เลยนะ
งานนี้สมกะชื่อ food street จริงๆเพราะบูธที่มาตั้งข้างๆล้วนแต่เป็น
บูธซูชิฯ บูธข้าวแกงกะหรีฯ บูธชาเขียวแล้วก็อีกสามสีบูธที่ล้วนแต่เป็นบูธที่เกียวกับอาหารญี่ปุ่นทั้งนั้น
ตอนแรกไปกะลงแข่งกินซูชิสักหน่อย แต่ดันหาที่ลงทะเบียนไม่เจอ+เห็นฝนใกล้ตกเลยพยายาม
เดินถ่ายคอสให้ได้มากที่สุดก่อนเพราะกลัวอดถ่ายคอสมากกว่า ถ่ายไปได้สักชั่วโมงฝนก็ตกจนได้แต่
พวกคอสกะโอตาคุความพยายามดีมักๆถ่ายเล่นทั้งๆที่ฝนตก ทำให้เราพลอยคิดไรปัญญาอ่อนเล่นด้วย
เวลาผ่านไปสักพัก ฝนหายตกแดดเริ่มออก แต่แบตตูใกล้หมดเหลืออีกยี่สบนาที กำ รู้งี้น่าขอทีชาจมาด้วย
ส่วนคอนเสิร์ตบนเวทีชอบมากๆ ชอบของลาค์ แล้วก็อื่นๆอีก แต่ที่ชอบที่สุดคือวงที่cloverเป็น พาราไดซ์ โก โก
ไม่ได้ชอบคนหรอกนะ ไม่ชอบแก่ชิบ ชอบเพลงวงนี้มากกว่า โดยเฉพาะเลงFaraway ชอบมักๆ ติดหูจนต้องร้องตาม
พอจะจบงานเห็นใครบ้างคนเป็นบ้า+เพ้อกลับบ้าน
แล้วงานนี้ก็ทำให้รู้ว่าเรานิสัยเสียยังไงบ้าง
อย่างแรกเวลาเจอคนที่รู้จักแต่เราก็ไม่ทักซะงั้น พอถ่ายรูปเสร็จก็หนีไปถ่ายอย่างอื่นต่อ
ตัวอย่างแรก
ถ่ายคอสอยุ่พอมีคนมาจะทัก เราเห็นคอสอยู่ต่อหน้า เราดันถ่ายคอส ทิ้งคนที่ทักให้พูดงงไป
พอจะคุยก็คุยได้ไม่ถึงนาทีเราก็หนีไปถ่ายคอสต่อ นิสัยดีจริงๆเรา
ตัวอย่างสอง
เจอคนคอสที่คิดว่ารู้จักอะนะ แต่เจอครั้งสุดท้ายตอนงานแทม ตอนแรกก็กะว่าจะทักนะแต่ คิดๆดูแล้วเค้าจำเราได้ป่าวหว่า
กลัวทักไปแล้วเอ๋อๆ เลยไม่ทักพอถ่ายเสร็จกะจะหนีไปถ่ายคอสต่อโดนร่มสะกิดอย่างแรง ตกใจนิดๆ อ้าวก็จำได้นิ
แล้วทำไมเราไม่ทักเค้าหว่าเนี้ย พอคุยได้ไม่ถึงนาทีก็หนีไปถ่ายคอสต่ออีก กำ นิสัยนะ
ตัวอย่างสาม
อันนี้เคยถ่ายคนอยุ่สองคนเป็นเพื่อนกันตอนงานโตโยต้า ยังดีเค้ายังทักเรา ยังมีคนจำเราได้ จำเราได้ว่าใส่แว่น
พอคุยไม่ถึงนาทีก็หนีไปถ่ายคอสต่อ แถมลืมถามชื่ออีกต่างหาก เออ นั้นดิ ถามไว้เพื่อเจองานหน้าได้ทักได้ ง่ายๆ
เผาตัวเองแค่นี้แหละ อัพอีกที่วันเกิดเนอะ
edit @ 2006/05/11 00:38:03
edit @ 2006/05/15 02:31:55