เรื่องนี้เกิดขึ้นวันอาทิตย์ก่อน





แบบหลับอยู่ในรถ ปอ.8ตอนขากลับบ้าน




ความจริงก็เพลียแอบหลับขากลับมาในรถนิค
หลังจากไปนั่งจัดเด็คกั้มดั้มเพราะหมั่นใส้ที่มีแต่คนเล่นขาวก่อนอยุ่แล้ว
+ที่เพลียคงเพราะคืนก่อนนั่งอ่านกันซึช่วงตอน190-280 แบบกำลังเมามันส์มาก




(เอเลี่ยนตายยากเกิน55)






เข้าเรื่องๆ
เรื่องของเรื่องคือหลับในรถปอ.8
แล้วตรงที่เรานั่งมันเป็นแถวข้างหลังสุด





สะดุ้งตื่นขึ้นมาอีกที่ตอนที่....






ที่เค้าปิดไฟ ล็อครถแล้ว...





แบบหลับไม่รุ้เรื่องมาก ตอนแรกตื่นมาก็งงๆแบบทำไมไฟมันดับ แล้วไม่มีคนอยู่ในรถหว่า
เดินออกมาหน้ารถคนขับหายไปแล้ว จะเดินไปเปิดประตูมันล็อคแฮะ





เวงกำ.....







เลยมองๆไปรอบๆรถสักพักเห็นเสื้อแบบนั้นคบขับรถแง่มๆ
รีบไปเคาะกระจกรถ พี่ๆ เปิดหน่อย ยังดีที่เค้าหันมองมา
เพราะรถมันกระจกหนาใช่เล่นเหมือนกันแถมมืดกลัวมองไม่เห็น







ถือว่าเป็นคราวซวยไป ที่ไม่มีใครเรียกมาปลุกก่อนล็อครถ
คงเพราะกระเป๋าลงไปก่อนเข้าอู่ คนขับเข้าอู่ปิดไฟแล้วลงจากรถเลย





อาจจะไม่สนใจอะไรในรถอาจเป็นเรื่องปกติ
เพราะคงไม่มีใครนั่งถึงสุดทาง





แล้วเราล่ะ.....





ซวยปายยย






ยังดีที่ออกมาได้ก็บุญแหละไม่งั้น......







ได้อยุ่ข้างในนั้น ไม่รุว่ากว่าได้ออกมาตอนไหน แง่มๆ-_-
ดีไม่เป็นข่าวหน้าหนึ่ง โอตาคุหนุ่มเผลอเพลียหลับสยองคารถ!!!55





ยังมีต่อๆ
วันนั้นไม่ได้แว่น เพลินลืมแว่นเอามาด้วย

ตอนกลางคืนไม่ได้ใส่แว่นตากุ๊กมันจะมองอะไรไม่เห็น
ถึงจะสั่นแค่150ก็เถอะ แต่พอมองที่มืดๆไม่มีแสงไฟมันก็เหมือนมองอะไรไม่ออกอยุ่ดี





หลังจากลงรถมาเสร็จ ไอ้เราก็มองซ้ายมองขวาว่าจะกลับบ้านทางไหนดีหว่า
เพราะรุ้ว่าอู่มันอยู่ในแฟลชหลังตลาดแถวบ้าน ไงคงเดินกลับถูก






ด้วยสัญชาติญาญรถจอดทางไหนมันก็ต้องไปอีกทางที่มาสิ
ซ้ายมีแสงไฟกะเซเว่น ขวาเป็นทางโค้งมืดๆน่าจะเป็นทางตัน
งั้นเดินไปทางเซเว่นล่ะกัน ตรงนุ่นมีสะพานนิน่าเป็นทางนั้น






เดินไปก็เบลอๆไปเพราะง่วงๆ ดูนาฬิกา4ท่มนิดๆ
ตอนนิคส่งหน้าอิมมัน3ทุ่มกว่าๆนิน่า
ถึงได้ว่าที่หลับไม่ตื่นเพราะมันถึงเร็วกว่าที่คิดไว้นิเอง






ตอนเดินแฟลชมันค่อนข้างเงียบมักๆ เพราะแฟลชตรงนี้มันอยุ่ลึก
คนเช้าห้องแถวนี้ไม่ค่อยมี เดินไปสักพักเพิ่งรุสึกว่าผิดทางซะแล้ว.....




ทำไง เดินกลับมาทางเดิมจะหาคนถามก็ไม่มีเพราะแฟลชมันเงียบยังกะป้าช้าOTL






พอเดินย้อนกลับมาเห็นแสงไฟเป็นทางๆตรงหัวโค้งทางที่เราไม่ได้เดินมา
อ้าว...ทางนั้นทางเข้าเหรอเนี้ย แล้วทำไมตอนเรารถมันจอดถึงหันหัวไปทางนั้นหว่า
ปกติรถจอดมาทางไหนก็น่าอยุ่แบบนั้นดิ แสดงว่าหลับไม่รู้เรื่องจริงๆเรา...







แล้วก็เดินไปตรงหัวโค้ง มืดๆ ที่ตอนแรกคิดว่ามันตัน
จะคิดว่ามันทางตันก็ไม่แปลกใจล่ะตอนเดินนี้มืดแถมโค้งใหญ่มาก
แล้วกว่ามีแสงไฟอีกที่นี้ อยู่อีกไกลเลย






สุดท้ายก็เดินกลับบ้านได้จนได้





จะจำไว้เลยว่า อย่าเพลินหลับเพลินอีกนะคราวหน้า
ดีที่เป็นปอ.8 แถวบ้านเลยเดินกลับได้
ถ้าเป็น151 -143 เผลอหลับนี้กลับไงหว่า.....





เคยเพลินหลับเลยทางเข้าบ้านเหมือนกันสุดท้ายก็เดินกลับ ใช้เวลาไปเกือบชั่วโมง






แต่มาคราวนี้เข็ญจริงๆ




แถมไม่มีแว่นอีกเลยแย่กว่าเดิมเลย
จะไม่ทั้งหลับ+ลืมแว่นแย้วๆ






ปล.แว่นมีประโยชน์จริงๆงานนี้ ซึ้งแหละT_T

edit @ 15 Sep 2009 23:07:17 by ฿฿- Try -฿฿